الشيخ محمد علي الگرامي القمي
47
حاكميت و قانون اساسى در اسلام (فارسى)
حكم نمىكنند آنها همان كافرانند » « 1 » به خوبى از اين آيه استفاده مىشود كه اسلام و ايمان همان زير بار حاكميت قانونى خداوند رفتن و اقرار به آن است و انكار اين معنى كفر صريح مىباشد . منصب پيامبران عليهم السلام انبياء و پيمبرانند كه اين حاكميت قانونى را براى خداوند ترسيم نموده و وسيلهى اطلاع بشر از قوانين موضوعه پروردگار مىباشند لذا اسلام فرزندان خود را دستور مىدهد كه به نحو كاملى از پيمبران اطاعت كنند ، و هر پيغمبرى را كه خداوند براى ملتى فرستاد اعلام داشت كه : « از خدا پروا كنيد و مرا اطاعت نماييد » . « 2 » و قرآن اين مطلب را يكى از اصول قاطع خود قرار داده است : « ما هيچ پيغمبرى را نفرستاديم جز براى اينكه به اذن پروردگار اطاعت شود » . « 3 » و مىفرمايد : « و هر كس پيامبر را پيروى كند ، خدا را اطاعت كرده است » . « 4 » و حتى قرآن كسى را كه پيامبر را آخرين مرجع رسيدگى مسائل اختلافى مردم نداند مسلمان نمىشمارد : « نه به خدايت سوگند اينها ايمان ندارند تا اينكه تو را در موارد اختلاف بين خود حكميت داده و آنگاه از حكم تو ، در روان خود ناراحتى نديده و به خوبى تسليم باشند » . « 5 »
--> ( 1 ) - و من لم يحكم بما انزل اللّه فاولئك هم الكافرون . مائده ، 43 ( 2 ) - اتقو اللّه و اطيعون ( 3 ) - و ما ارسلنا من رسول الاليطاع باذن اللّه . نساء : 64 ( 4 ) - و من يطع الرسول فقد اطاع اللّه . نساء : 80 ( 5 ) - فلاور ربّك لا يؤمنون حتى يحكموك فيما شجر بينهم ثم لا يجدوا فى انفسهم حرجا مما قضيت و يسلموا تسليماً . نساء : 68